ΙΚΕΑ: Θεωρίες συνωμοσίας, δυσφήμιση ή εμπορικός πόλεμος;

Πολυεθνικές, ο εύκολος στόχος

Αναμφίβολα, οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις είναι εύκολος στόχος και για διάφορους συνωμοσιολόγους (που έχουν πέραση στην εποχή μας) και για λασπολόγους (είτε από επιχειρηματικό συμφέρον, είτε από δογματική αγκύλωση), ειδικά εάν το κοινό στο οποίο απευθύνονται είναι είτε εύπιστο είτε πολύ βιαστικό.

Είναι εύκολος στόχος, για πολλούς λόγους. Κατά πρώτον, στην Ελλάδα οι περισσότεροι έχουμε μάθει (ως μέρος της παράδοσης του πολιτισμικού μας περιβάλλοντος) να αντιπαθούμε την επιτυχία των άλλων (το οποίο λέγεται «μισαλλοδοξία»). Έχουμε λοιπόν μια προδιάθεση να πιστέψουμε κάθε αρνητικό για μια μεγάλη, επιτυχημένη επιχείρηση. Κατά δεύτερον, είναι εύκολος στόχος γιατί όταν γράφεις για κάτι που υποτίθεται ότι συμβαίνει κάπου μακριά στον πλανήτη, τότε θεωρητικά δε γίνεται να βρεθεί κάποιος να σε διαψεύσει.

Η εποχή του διαδικτύου: το σπάσιμο της απομόνωσης

Ωστόσο, στην εποχή μας κάτι έχει αλλάξει. Μπορεί να παραμένουν σε κάποιο βαθμό τα ψυχολογικά συμπλέγματα, ωστόσο υπάρχει κάτι που δυνητικά μπορεί να δράσει σαν βελόνα που καυτηριάζει τα αποστήματα της αρρωστημένης σκέψης. Κι αυτό είναι το internet, το διαδίκτυο, μέσω της δυνατότητας άμεσης πρόσβασης στην αρχική πηγή των πληροφοριών. Οι φαντασιόπληκτοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να διαδίδουν τις φαντασίες τους γρηγορότερα και σε μεγαλύτερο κοινό από ποτέ (κάποτε θα ήταν ένα τραπέζι στο καφενείο, τώρα είναι ένας ολόκληρος πλανήτης!), αλλά δεν έχουν ίσως συνειδητοποιήσει πως κάθε τι που λένε και γράφουν είναι άμεσα διασταυρώσιμο από απλούς ανθρώπους με κοινή λογική.

Το παραμύθι με τις τερατώδεις διαφορές τιμών στο ΙΚΕΑ

Ένα από τα συνηθέστερα «θύματα» δήθεν αποκαλύψεων του πώς οι κακοί ξένοι εκμεταλλεύονται τους πτωχούς πλην τίμιους Έλληνες (άλλη φαντασίωση αυτή), είναι η επιχείρηση ΙΚΕΑ. Το πιο πρόσφατο κρούσμα που υπέπεσε στην αντίληψή μου, αφορούσε μια τερατώδη διαφορά 300 ευρώ στην τιμή πώλησης μιας εστίας κουζίνας, μεταξύ καταστημάτων ΙΚΕΑ στην Ολλανδία, τη Γερμανία και την Ελλάδα. Θαυμάστε το θαύμα της διπλάσιας τιμής:

Πηγή: Ίλιγγος Κέρδους Ελληνικής Ανέχειας !!!!!

Crash test με την πραγματικότητα

Διαβάζοντας το παραπάνω, ως παιδιά του Internet και άνθρωποι με κοινή λογική, το πρώτο που  κάνουμε είναι να πάμε να εξακριβώσουμε την αλήθεια. Ας δούμε λοιπόν:

ΙΚΕΑ Γερμανίας:

ΟΚ, βλέπουμε ότι στη Γερμανία η εστία έχει 299 ευρώ.

(http://www.ikea.com/de/de/catalog/products/40222829/?query=402.228.29)

Πάμε τώρα να δούμε τις αποδείξεις της αθλιότητας όσων «κάνουν πάρτι στο πορτοφόλι μας», όπως γράφουν.

ΙΚΕΑ Ελλάδας:

Τι; 349 ευρώ; Ουπς! Μας πιάσανε, πατριώτη! Πού είναι η τιμή των 599 ευρώ;

(http://www.ikea.gr/DefaultM.aspx?page=productview&iID=83905)

Παρόλα αυτά, όπως και να ‘χει είναι 50 ευρώ ακριβότερο. Σε άλλες χώρες τι γίνεται;

ΙΚΕΑ Αγγλίας:

Βλέπουμε ότι στην Αγγλία η συγκεκριμένη επαγωγική εστία με κωδικό προϊόντος 402.228.29 έχει 275 λίρες ή περίπου 333 ευρώ.

(http://www.ikea.com/gb/en/catalog/products/40222829/)

Αν και εξακολουθεί να με ενοχλεί το ότι είναι ακριβότερο το προϊόν στην Ελλάδα, τα 16 ευρώ της διαφοράς εύκολα δικαιολογούνται από τα μεταφορικά, το μικρότερο μέγεθος αγοράς και ένα σωρό εμπόδια που βάζει το Ελληνικό κράτος στον ανταγωνισμό και την επιχειρηματικότητα.

Καλύτερη τύχη λοιπόν την επόμενη φορά (και καλύτερη διασταύρωση στοιχείων, ίσως).

Ενημέρωση: Ακόμα περισσότερες συγκρίσεις

Ο Γιάννης, ένας αναγνώστης του blog, μπήκε στον κόπο να συγκρίνει με ακόμα περισσότερες χώρες ορισμένους κωδικούς του ΙΚΕΑ. Από τη σύγκριση προκύπτει ότι το Ελληνικό ΙΚΕΑ είναι σταθερά ακριβότερο, αν και όχι κατά 100% που έδειχνε η φωτογραφία που κυκλοφόρησε στο internet και στην οποία αναφερόμαστε στο άρθρο.

Αυτού του είδους τις συγκρίσεις είναι που αξίζει να διαδίδουμε, όχι τις φαντασιακές. Εδώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε: έχει να κάνει με παράγοντες καθαρά οικονομικούς (πχ μέγεθος αγοράς: αλλιώς τιμολογείς βάσει εξόδων, φόρων και επιθυμητού κέρδους όταν περιμένεις ότι θα πουλήσεις 5000 και αλλιώς όταν περιμένεις ότι θα πουλήσεις 500) ή με παράγοντες που έχουν να κάνουν καθαρά με τιμολογιακή πολιτική του επιχειρηματία;